บทที่ 39 ไม่ใช่ฉัน...(1)
“ขอบคุณ คุณโสภาพรรณมากนะครับที่เอาเรื่องนี้มาบอกผม จนปล่อยข่าวเอาคืนใอ้อคิระได้”
ร่างสูงของธนานั่งอยู่บนโซฟาฝั่งตรงข้าม พร้อมกับยกขาไขว่ห้าง ใบหน้าเต็มไปด้วยรอยยิ้มเยาะ แค่คิดว่ามันจะต้องหัวเสียแต่เช้ากับข่าวนี้ก็รู้สึกสะใจอย่างบอกไม่ถูก
“แหม... ไม่ต้องขอบคุณฉันหรอกค่ะ คุณธนา ถือซะว่าเป็นการยิงปืน...
เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ
บท
1. บทที่ 1 ไม่ได้ตั้งใจ(1)
2. บทที่ 2 ไม่ได้ตั้งใจ(2)
3. บทที่ 3 ไม่ได้ตั้งใจ(3)
4. บทที่ 4 ศัตรูหน้ายิ้ม(1)
5. บทที่ 5 ศัตรูหน้ายิ้ม(2)
6. บทที่ 6 ศัตรูหน้ายิ้ม(3)
7. บทที่ 7 บีบบังคับ(1)
8. บทที่ 8 บีบบังคับ(2)
9. บทที่ 9 บีบบังคับ(3)
10. บทที่ 10 กรอก(1)
11. บทที่ 11 กรอก(2)
12. บทที่ 12 กรอก(3)
13. บทที่ 13 แพ้ได้ไง(1)
14. บทที่ 14 แพ้ได้ไง(2)
15. บทที่ 15 แพ้ได้ไง(3)
16. บทที่ 16 ผลตัดสิน(1)
17. บทที่ 17 ผลตัดสิน(2)
18. บทที่ 18 ผลตัดสิน(3)
19. บทที่ 19 เมียบำเรอ(1)
20. บทที่ 20 เมียบำเรอ(2)
21. บทที่ 21 เมียบำเรอ(3)
22. บทที่ 22 กลับมายิ้มได้ไหม(1)
23. บทที่ 23 กลับมายิ้มได้ไหม(2)
24. บทที่ 24 กลับมายิ้มได้ไหม(3)
25. บทที่ 25 ของเล่นบนโซฟา(1)
26. บทที่ 26 ของเล่นบนโซฟา(2)
27. บทที่ 27 ของเล่นบนโซฟา(3)
28. บทที่ 28 นอกสายตา(1)
29. บทที่ 29 นอกสายตา(2)
30. บทที่ 30 นอกสายตา(3)
31. บทที่ 31 ขยี้ความเจ็บ(1)
32. บทที่ 32 ขยี้ความเจ็บ(2)
33. บทที่ 33 ขยี้ความเจ็บ(3)
34. บทที่ 34 ขยี้ความเจ็บ(4)
35. บทที่ 35 คนเจ็บคือฉัน(1)
36. บทที่ 36 คนเจ็บคือฉัน(2)
37. บทที่ 37 คนเจ็บคือฉัน(3)
38. บทที่ 38 คนเจ็บคือฉัน(4)
39. บทที่ 39 ไม่ใช่ฉัน...(1)
40. บทที่ 40 ไม่ใช่ฉัน...(2)
41. บทที่ 41 ไม่ใช่ฉัน...(3)
42. บทที่ 42 เมียกลบข่าว(1)
43. บทที่ 43 เมียกลบข่าว(2)
44. บทที่ 44 เมียกลบข่าว(3)
45. บทที่ 45 เมียกลบข่าว(4)
ย่อ
ขยาย
